আভিযান্ত্ৰিক শিক্ষাত সমস্যা সমাধানৰ ক্ষমতা বা Problem Solving Ability ৰ সকলোতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ দক্ষতাবিলাকৰ এটা বুলি ধৰা হয়। আৰু সেই শিক্ষাৰ বাবে বিশেষ পাঠ আৰু পৰীক্ষাও থাকে। আন বিভাগতো থাকিব পাৰে, মোৰ জ্ঞাত নহয় বাবে আলোচনাৰ পৰা বাহিৰ কৰিলোঁ।
এই পাঠবোৰ কিন্তু কেৱল কাৰিকৰী সমস্যা সমাধানতে সীমাৱদ্ধ নহয়- কাৰণ যিকোনো অভিযন্তায়েই এসময়ত গৈ সামাজিক, পাৰিবাৰিক, আইনী, লজিষ্টিক আদি সমস্যাৰ মুখামুখী হব লগা হয়েই। সেয়ে এই পাঠবোৰ সাধাৰণভাৱে যিকোনো সমস্যাৰ ক্ষেত্ৰতে প্ৰযোজ্য হয়গৈ।
মুলতঃ এই পাঠবোৰত এটা সমস্যাৰ মুখামুখী হোৱাৰ পাছত লব লগা বিজ্ঞানসন্মত পদক্ষেপ কিছুমান শিকোৱা হয়।
××××
সমস্যাবোৰৰ এটা ভয়ংকৰ ৰূপ আছে- সমস্যা এনে সময়ত আহে যেতিয়া আপুনি তেনে এটা সমস্যাৰ বাবে একেবাৰে সাজু নাছিল বা তেনে এটা সমস্যা হব পাৰে বুলি আগতে ভৱাই নাছিল। আগতে গম পালে বা অনুমান কৰিব পাৰিলে আপুনি ব্যৱস্থা লবই নহয়- সমস্যাৰ সৃষ্টিয়েই নহয়।
সমস্যা অকলে নাহে- পইতাচোৰাৰ দৰে জাক পাতি আহে বুলি ইংৰাজীত ফকৰা এটাই আছে।
